Google Translate

Top brands

Katalog Firm

www.GoPost.pl - operatorzy pocztowi, korespondencja masowa, druk transakcyjny, outsourcing, firmy kurierskie, broker usług kurierskich

Partnerzy

Newsletter

Global Economy

Ważne informacje gospodarcze z Europy na 49 tydzień 2011 roku więcej
Ważne informacje gospodarcze z Polski na 49 tydzień 2011 roku więcej
WIELKI, OSZCZĘDNOŚCIOWY PLAN TUSKA ZAGROŻONY więcej

Po godzinach

 
Wasz typ
 
Wasz typ
 
Wasz typ
 
Wasz typ

Poradnik pocztowy

SZCZEGÓŁOWE ZASADY I TRYB DORĘCZANIA KORESPONDENCJI cz. III

12-05-2012
Fot. MK

 

Rafał Zgorzelski doktor nauk humanistycznych w specjalności komunikacja pocztowa, absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od ponad dziesięciu lat związany z branżą usług pocztowych. Na łamach portalu Pocztowokurierski.pl stworzył dział Szkice z historii poczty. Wyjaśnia również zawiłości Prawa pocztowego - i nie tylko - w dziale Poradnik pocztowy.

 

 

Rozporządzenie „wykonawcze” dla kpc
 
Kpc wskazuje na to, że mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego toku postępowania i właściwej realizacji gwarancji procesowej jej uczestników, ochronę praw osób, którym pisma są doręczane i ochronę danych osobowych, szczegółowe zasady i tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym ureguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości wydane w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw łączności.

Rozporządzenie takowe, o czym wyżej, (kolejne) ogłoszono w dniu 12 października 2010 roku. Normuje ono zasady i tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym oraz komorniczym. Dokument ten wskazuje na to, że pisma tego rodzaju są nadawane w formie przesyłki poleconej za potwierdzeniem odbioru (adnotacja dotycząca rodzaju przesyłki winna zostać zamieszczona na jej stronie adresowej).
Wzór formularza potwierdzenia odbioru, który stanowi załącznik do rozporządzenia winien zawierać podstawowe informacje dotyczące nadawcy i adresata przesyłki; miejsce na wskazanie daty sprawy; sygnatury akt sprawy, którą oznakowano toczące się postępowanie oraz jej terminu, a także miejsce na datę oraz imię i nazwisko odbiorcy.
 
Ponadto zwrotne potwierdzenie odbioru powinno, i należy adnotowanie tych danych do obowiązków m. in. pracownika operatora pocztowego doręczającego/wydającego przesyłkę w placówce pocztowej, zawierać miejsce na wpisanie numeru przesyłki poleconej; zaznaczenie tego komu ją doręczono; czytelne imię i nazwisko odbiorcy; pozycje do wpisania informacji o niedoręczeniu przesyłki i miejscu jej awizacji oraz pozostawieniu ze zdefiniowaniem miejsca pozostawienia zawiadomienia. Dodatkowo także pozycję do oznaczenia przyczyn niedoręczenia przesyłki. Osoba doręczająca potwierdza te dane własnoręcznym podpisem. Osoba odbierająca taką przesyłkę powinna zaznaczyć ten fakt na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki oraz czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Ponadto osoba doręczająca przesyłkę ma obowiązek zamieszczenia na samej przesyłce daty jej doręczenia oraz potwierdzenia wydania tejże informacji własnoręcznym podpisem.
 
Warto dodać, że omawiane rozporządzenie doprecyzowuje zasady doręczania przesyłek poleconych przeznaczonych dla żołnierzy zasadniczej służby wojskowej (zawieszonej prawnie z dniem 1 stycznia 2010 roku), funkcjonariuszy policji, służby więziennej oraz osób odbywających karę pozbawienia wolności. Do tego rodzaju przesyłek dołącza się dwa potwierdzenia odbioru, z których jedno jest zwracane do nadawcy, a drugie otrzymuje w/w osoba, bądź instytucja. Doręczenie przesyłki adresowanej do któregoś z wymienionych wyżej podmiotów może być dokonane pracownikowi upoważnionemu do odbioru przesyłek.
 
Wzmiankowane przesyłki winno nadawać się za pokwitowaniem w Wykazanie nadanych przesyłek poleconych zawierającym dane adresata, miejsca przeznaczenia, numer nadawczy przesyłki, jej masę oraz opłatę i uwagi (sygnatura akt). Doręcza się jej, zgodnie z zapisami kpc, adresatowi, bądź wskazanej w przywołanej ustawie osobie upoważnionej do odbioru. Jednakże doręczenie przesyłki adresatowi za pośrednictwem dorosłego domownika, administracji budynku, dozorcy domu, czy też sołtysa nie jest możliwe w sytuacji, gdy sąd wyraźnie wykluczy na stronie adresowej danej przesyłki możliwość takowego doręczenia. Sąd może więc wskazać kategorię osób upoważnionych z w/w do zastępczego odbioru przesyłki, bądź wyłączyć taką możliwość. Doręczanie przesyłek sądowych w postępowaniu cywilnym w miejscu pracy za pośrednictwem osoby upoważnionej jest możliwe tylko wtedy, gdy zostanie ono wskazane jako miejsce doręczenia przesyłki. W przypadku osób prawnych lub organizacji, które nie posiadają takiej osobowości przesyłkę można doręczyć każdej z uprawnionych do reprezentowania tej organizacji przed sądem osób oraz pracownikowi adresata upoważnionemu do odbioru przesyłek pod adresem, który zostanie wskazany na przesyłce.
 
Należy dodać, że po stronie operatora pocztowego leży obowiązek niezwłocznego odesłania opisanego według wyżej omówionych zasad formularza potwierdzenia odbioru przesyłki do nadawcy. Na takowym druku placówka oddawcza operatora, przed jego odesłaniem, powinna zamieścić odcisk datownika. To samo dotyczy potwierdzeń odbioru (po uzyskaniu potwierdzenia odbioru) dla przesyłek doręczanych żołnierzom służby zasadniczej (zawieszonej prawnie z dniem 1 stycznia 2010 roku), funkcjonariuszy policji, służby więziennej, bądź osób pozbawionych wolności.
 
Rozporządzenie doprecyzowuje także przewidziane w kpc terminy awizacji przesyłek. Zawiadomienie dla adresata o pozostawieniu przesyłki (o ile na wniosek strony ma być ono doręczone na wskazany przez nią adres skrytki pocztowej) sporządza pracownik operatora i wskazuje w nim pocztową placówkę oddawczą, z której należy odebrać przesyłkę w ciągu 7 dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia w skrytce pocztowej adresata. Przypomnijmy o tym, że kpc mówi, iż przesyłka takowa winna być odebrana w ciągu 7 dni o dnia pozostawienia zawiadomienia, a nie 7 dni, licząc od dnia kolejnego po dniu pozostawienia zawiadomienia. Zapisy te więc wzajemnie się wykluczają.

W przypadku natomiast braku możliwości doręczenia przesyłki adresatowi, bądź osobie upoważnionej (zob. zapisy kpc) do jej odbioru (w miejscu zamieszkania, miejscu pracy, tam gdzie się adresata zastanie, siedzibie osoby prawnej lub organizacji nieposiadającej osobowości prawnej etc.) doręczający sporządza zawiadomienie i wskazuje w nim placówkę pocztową operatora, z której to należy takową przesyłkę odebrać w ciągu 7 dni, licząc od dnia następnego pozostawienia w drzwiach mieszkania adresata lub oddawczej skrzynce pocztowej. Przepisy dotyczące powtórnej awizacji stosuje się analogicznie jak w poprzednim przypadku. Wzór zawiadomienia winien zawierać informację o tym czy jest to zawiadomienie, czy też zawiadomienie powtórne; miejsce na wskazanie daty podjęcia próby doręczenia wraz ze wskazaniem numeru przesyłki oraz danych adresata oraz pozostawienia jej w danej placówce pocztowej z określeniem jej danych adresowych. Formularz taki winien posiadać miejsce na określenie daty i godzin, w których można odebrać przesyłkę oraz daty i podpisu osoby sporządzającej, a dodatkowo pouczenie o tym, iż w razie nieodebrania po dwukrotnym pozostawieniu zawiadomienia korespondencja ta będzie zwrócona do nadawcy oraz uznana za doręczoną w ostatnim dniu przewidzianym do jej odbioru.
Jeżeli doręczający pozostawi zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we wskazanej placówce operatora, to powinien dokonać adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na potwierdzeniu odbioru oraz jednocześnie („Awizowano dnia”) na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i złożyć swój podpis, a następnie niezwłocznie przekazać ją do właściwej placówki oddawczej. Ta z kolei ma obowiązek potwierdzenia przyjęcia od osoby doręczającej awizowanej przesyłki poprzez umieszczenie na jej stronie adresowej odcisku datownika i podpisu przyjmującego pracownika.
Zawiadomienie powtórne sporządza placówka operatora w sytuacji, gdy osoba uprawniona nie zgłosi się po odbiór przesyłki w niej zalegającej we wskazanym wcześniej terminie. Oczywiście powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie kolejnych 7 dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia, które jest doręczane dokładnie w taki sam sposób jak pierwsze zawiadomienie. Na doręczającym spoczywa obowiązek zaznaczenia na adresowej stronie przesyłki adnotacją „Awizowano powtórnego dnia” i potwierdzenia podpisem faktu dokonania powtórnego zawiadomienia. Jeżeli osoba uprawniona zgłosi się po odbiór takiej przesyłki do placówki oddawczej operatora, to wydaje ją po umieszczeniu na stronie adresowej przesyłki adnotacji „Wydano dnia”, podpisu wydającego pracownika oraz odcisku datownika. W sytuacji, gdy osoba uprawniona odmówi przyjęcia tej przesyłki pracownik operatora pocztowego zaznacza na potwierdzeniu odbioru przyczynę jej niedoręczenia, umieszcza datę i składa swój podpis. Zarówno dla przesyłki odebranej, jak i niepodjętej przez osobę uprawnioną (odmowa przyjęcia, nieodebranie w terminie, tj. po upływie ostatniego dnia do odbioru przesyłki – z adnotacją „Nie podjęto w terminie”) potwierdzenie odbioru (w przypadku nieodebrania przesyłki również i ona sama) odsyłane jest po zamieszczeniu stosownych opisów i odcisku stempla do nadawcy. Jeżeli przesyłki nie można doręczyć z takiego to powodu, że adresat, bądź osoba prawna lub organizacja nie posiadająca osobowości prawnej nie dopełni obowiązku poinformowania o zmianie miejsca zamieszkania, to, a reguluje to kpc, przesyłkę uznaje się za doręczoną, natomiast doręczający ma obowiązek adnotować na druku potwierdzenia odbioru powód niedoręczenia, umieścić datownik i swój podpis.
 
Szczegółowe zasady i tryb doręczania przesyłek a kodeks postępowania karnego
Kpk zastrzega to, że pisma adresowane do uczestników postępowania sądowego mają być doręczane w sposób uniemożliwiający dostęp do zawartych w nich treści osobom nieupoważnionym. Pisma takowe doręczane są za pokwitowaniem odbioru, na którym odbierający powinien zamieścić swój czytelny podpis zawierający imię i nazwisko, a doręczający informację o sposobie doręczenia. Kpk wskazuje na to, że instytucją uprawnioną do doręczania wezwań, zawiadomień oraz innych pism procesowych w postępowaniu karnym jest m. in. poczta. Pisma takowe doręcza się osobiście, a w razie nieobecności adresata w miejscu zamieszkania, również dorosłemu domownikowi, a także kolejno administracji domu, dozorcy lub sołtysowi, o ile wyrażą zgodę na jego odbiór i przekazanie właściwemu adresatowi. Jeżeli jednak taka forma doręczenia nie jest możliwa, to pismo przesłane pocztą pozostawia się w najbliższej terytorialnie dla miejsca zamieszkania adresata placówce operatora publicznego. Wtedy jednak doręczający ma obowiązek poinformowania o tym fakcie poprzez umieszczenie zawiadomienia w skrzynce do doręczania korespondencji, na drzwiach mieszkania adresata lub w innym widocznym miejscu ze wskazaniem tego, gdzie i kiedy pozostawiono pismo wraz z informacją o tym, że należy je odebrać w ciągu 7 dni. Po upływie tego terminu, gdy adresat nie odbierze korespondencji zalegającej w placówce operatora należy pozostawić powtórne zawiadomienie; tak samo, co ciekawe, w razie doręczenia pisma administracji domu, dozorcy domu lub sołtysowi. Kpk nie wskazuje precyzyjnie tego, od jakiego dnia nabiera biegu termin awizacji – od daty pozostawienia zawiadomienia, czy od kolejnego dnia po jego doręczeniu. Ponadto nie definiuje także czasookresu drugiej awizacji. Korespondencję sądową w postępowaniu karnym można również pozostawić osobie upoważnionej do jej odbioru w miejscu stałego zatrudnienia właściwego adresata.
 
Kpk postanawia też, iż pisma adresowane do żołnierzy oraz funkcjonariuszy policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Celnej i Służby Więziennej można doręczyć za pośrednictwem przełożonych adresatów. Kpk dodaje, iż wezwanie przeznaczone dla żołnierzy pełniących zasadniczą służbę wojskową (zawieszoną prawnie z dniem 1 stycznia 2010 roku) przesyła się do jednostki wojskowej, w której pełną służbę, celem doręczenia i zarządzenia stawienia się stosownie do treści wezwania.
Osoby odbywające karę pozbawienia wolności otrzymują pisma za pośrednictwem administracji zakładu, do którego dostarcza je doręczający, a korespondencję adresowaną do osób nie będących osobami fizycznymi lub dla obrońcy, bądź pełnomocnikam doręcza się w biurze adresata osobie tam zatrudnionej.
Na wypadek odmowy przyjęcia korespondencji lub odmowy, bądź niemożności pokwitowania jego odbioru przez adresata, doręczający sporządza na zwrotnym pokwitowaniu stosowną wzmiankę; w tej sytuacji doręczenie uważa się za skuteczne, a samo pismo zwraca nadawcy. Kpk nie podaje tu więcej szczegółów.
 
Jeżeli strona postępowania, czy też osoba niebędąca stroną, której prawa zostały naruszone, przebywa poza krajem, to ma jednak obowiązek wskazania adresata dla doręczeń w kraju, a jeżeli tego nie uczyni, to uznaje się za skutecznie doręczoną korespondencję wysłaną pod ostatni znany adres w kraju (przy okazji, jeżeli takiego adresu nie ma, to pismo uważa się i tak za doręczone). Za doręczone uznaje się też pismo w sytuacji, gdy strona zmieni miejsce zamieszkania nie podając nowego adresu, lub nie przebywa pod wskazanym przez siebie adresem, z wyjątkiem pism wysłanych pierwszy raz po prawomocnym uniewinnieniu oskarżonego.
 
Ciekawostką jest to, że doręczenie korespondencji w postępowaniu karnym uważa się za skuteczne również i wtedy, gdy w procesie doręczania nie zostaną zachowane przepisy kpk, a osoba, do której pismo było adresowane, złoży oświadczenie, iż je otrzymała.
 
 
 

Rozporządzenie „wykonawcze” dla kpk

 
Kpk stanowi, iż mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego toku postępowania i właściwej realizacji gwarancji procesowej jej uczestników szczegółowe zasady i tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu karnym ureguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości wydane w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw łączności.
 
Przedmiotowe, obowiązujące rozporządzenie, o czym wyżej, ogłoszono w dniu 18 czerwca 2002 roku. Stanowi ono, że w postępowaniu karnym wszelkie przesyłki polecone wysyłane przez pocztę doręczane są ze zwrotnym pokwitowaniem (potwierdzeniem) odbioru. Na tym pokwitowaniu odbierający pismo wpisuje datę i czytelny podpis zawierający imię i nazwisko, a doręczający ma obowiązek odnotować datę doręczenia, sposób doręczenia lub przyczynę niedoręczenia, swój podpis. Brakuje natomiast adnotacji o obowiązku zamieszczenia odcisku stempla pocztowego. Pokwitowanie odbioru winno zawierać miejsce na zamieszczenie danych nadawcy i adresata przesyłki, daty, sygnatury akt sprawy, rodzaju przesyłki i terminu oraz potwierdzenia własnoręcznym podpisem wraz z datą fakty odebrania przesyłki. Ponadto informację dotyczącą numeru przesyłki poleconej oraz komu ją doręczono – adresatowi; adresatowi, który nie mógł, bądź nie chciał pokwitować jej odbioru, osobie uprawnionej do odbioru; dorosłemu domownikowi, administracji domu, dozorcy domu, sołtysowi; przełożonemu żołnierza służby zasadniczej (zawieszonej prawnie z dniem 1 stycznia 2010 roku), ABW, policji, AW, SG, SW; kierownikowi zakładu karnego wraz ze wskazaniem imienia i nazwiska osoby innej niż adresat. Dodatkowo formularz potwierdzenia odbioru winien zawierać zapis wskazujący na to, gdzie pozostawiono przesyłkę oraz umieszczono zawiadomienie o próbie doręczenia (w skrzynce, na drzwiach adresata lub innym widocznym miejscu), a także przyczynę niedoręczenia oraz datę i podpis doręczającego/wydającego przesyłkę.
 
Na stronie adresowej przesyłki sądowej w postępowaniu karnym winno zamieścić się adnotację o tym, że jest to przesyłka „Polecona za potwierdzeniem odbioru”. W przeciwieństwie do przesyłek sądowych w postępowaniu cywilnym taka korespondencja nie może być adresowana i doręczana za pośrednictwem skrytki pocztowej. Nadaje się ją w placówce operatora pocztowego poprzez Wykaz przesyłek poleconych zawierający dane adresata, miejsce przeznaczenia, numer nadawczy, masę i opłatę oraz uwagi (sygnatura akt).
Rozporządzenie mówi też, iż listonosz (warto nadmienić, że doręczaniem przesyłek zajmują się u poszczególnych operatorów nie tylko „listonosze”, a również „doręczyciele”, czy „kurierzy”) winien po doręczeniu przesyłki jeszcze w tym samym dniu oddać pokwitowanie odbioru we właściwej placówce operatora pocztowego, która, po umieszczeniu odcisku datownika powinna odesłać je do nadawcy. Nie ma natomiast mowy o obowiązku zamieszczania podpisu osoby opracowującej przesyłkę po stronie operatora. W myśl zapisów kpk w razie niemożliwości doręczenia przesyłki adresatowi lub osobie uprawnionej w trybie przewidzianym przez kpk listonosz ma też obowiązek sporządzić i doręczyć zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce oddawczej. Dokument ten winien zawierać informację dotyczącą tego, czy jest to pierwsze, czy też powtórne zawiadomienie, datę, miejsce i adres pozostawienia przesyłki oraz to w jakim terminie można ją odebrać oraz datę i podpis osoby sporządzającej zawiadomienie. Ponadto na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki listonosz adnotuje „Awizowano dnia” i zamieszcza swój podpis. Dodatkowo placówka umieszcza na stronie adresowej takiej przesyłki odcisk datownika oraz podpis osoby przyjmującej ją od listonosza. Przesyłkę tę można odebrać w placówce oddawczej w ciągu 7 dni (licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia) /rozporządzenie, podobnie jak kpk, nie reguluje tego zagadnienia precyzyjnie/. Po upływie tego terminu placówka operatora wystawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki umieszczając na niej odcisk datownika i adnotację o ponownej awizacji. Na odbiór takiej przesyłki adresat ma tym razem 7 dni, licząc od dnia umieszczenia zawiadomienia w skrzynce, na drzwiach mieszkania adresata lub w innym widocznym miejscu.
Przesyłkę, która zalega w wyniku awizacji w placówce oddawczej może odebrać za pokwitowaniem adresat, bądź jego przedstawiciel lub pełnomocnik ustawowy. Wcześniej jednak pracownik operatora winien zamieścić na stronie adresowej przesyłki adnotację „Wydano dnia” oraz odcisk datownika, a ponadto pokwitować jej odbiór na potwierdzeniu odbioru, które, po uzupełnieniu odcisku datownika, placówka oddawcza odsyła do właściwego sądu. Tak samo czyni też placówka pocztowa z przesyłką nie odebraną w terminie. Wtedy zamieszcza na stronie adresowej przesyłki adnotację „Nie podjęto w terminie”, odcisk datownika i podpis osoby opracowującej przesyłkę. Należy pamiętać o tym, że dla pism sądowych w postępowaniu karnym doręczanych do żołnierzy służby zasadniczej (zawieszonej prawnie z dniem 1 stycznia 2010 roku), policji, ABW, AW, SKW, SWW, CBA, SG, SC, SW, zakładu karnego doręczanych za pośrednictwem przełożonego dołączamy dwa druki pokwitowania odbioru – dla adresata i dla organu przełożonego adresata. Wtedy organ przełożony takiego adresata ma obowiązek przekazać niezwłocznie potwierdzony egzemplarz pokwitowania odbioru do placówki pocztowej, uzyskać potwierdzenie odbioru przez adresata na drugim egzemplarzu i po jej doręczeniu właściwemu adresatowi zwrócić potwierdzenie odbioru do placówki oddawczej. Z kolei placówka pocztowa zamieszcza na takiej „zwrotce” odcisk datownika i odsyła ją do nadawcy.
 
Jeżeli (wskazuje na to również kpk) adresat odmówi odbioru przesyłki, to korespondencję taką zwraca się do nadawcy i uznaje za doręczone, a listonosz zamieszcza wcześniej na pokwitowaniu odbioru stosowną adnotację o tym, natomiast placówka oddawcza odcisk datownika. Zapis rozporządzenia nie jest w tej materii do końca spójny z tym, który zawarto w kpk, ponieważ może sugerować to, iż zwrotowi do nadawcy podlega także przesyłka, której potwierdzenia odbioru nie mógł dokonać adresat, mimo, że ją odebrał. Wtedy oczywiście odpowiedni opis zamieszcza doręczający, a przesyłkę uznaje się za doręczoną.
 

                                               Podsumowanie
Z powyższego tekstu wynika bezsprzecznie to, że ustawy oraz rozporządzenia regulujące szczegółowe zasady i tryb doręczania przesyłek organów administracji publicznej, sądowych w postępowaniu cywilnym i karnym oraz komorniczych nie są spójne i zawierają wiele niedomówień oraz wymagają, miejscami, gruntownej nowelizacji. W przedmiotowym materiale wskazano jedynie na niektóre ich mankamenty. Niemniej wyjściowo jest to dobry tekst do głębszej refleksji. Niezwykle potrzebne jest doprecyzowanie kwestii dotyczącej wyliczania terminów awizacji przesyłek, a właściwie ich ujednolicenie dla wszystkich rodzajów postępowań. Ponadto jest jeszcze jeden bardzo poważny problem. Wszystkie (mniej lub bardziej precyzyjnie) z w/w regulacji mówią o nabieraniu biegu terminu awizacji przesyłek od dnia, bądź po dniu pozostawienia zawiadomienia, czy też powtórnego zawiadomienia. Ustawodawca de facto uniemożliwia więc odbiór awizowanych przesyłek z placówki oddawczej operatora w dni, które nie są dla niego pracujące, w tym ustawowo wolne od pracy, co nie przeszkadza jednak w zaliczaniu ich, w bezpośredniej interpretacji zapisów omawianych aktów prawnych, do biegu terminu awizacji. Układ tych dni może być też taki, że upływ terminu awizacji, lub powtórnej awizacji następuje w dniu ustawowo wolnym od pracy, bądź w dniu, w którym placówka operatora nie świadczy usług, a powtórne zawiadomienie winno zostać przecież opracowane/dostarczone, sama przesyłka zaś opracowana i/lub odesłana nadawcy bezpośrednio po upłynięciu terminu danej awizacji. Prawo winno być w tej materii precyzyjne, przejrzyste i nie pozostawiać pola do swobodnych nad/interpretacji, a także przede wszystkim logiczne i spójne. To rozwiązania, które mają służyć zarówno nadawcom/odbiorcom, jak i operatorom, a nie pozostawiać pole do funkcjonowania w sferze domysłów, czy też wymuszać analizę kolejnych zapisów prawnych w celu ustalenia co ustawodawca miał na myśli lub/i jak należy postąpić w sytuacjach, o których mowa choćby powyżej (gdy np. termin awizacji upływa w dniu wolnym od pracy dla operatora), a bieg powtórnego awizo rozpoczyna się w np. dniu ustawowo wolnym od pracy.

W kpa i kpk oraz rozporządzeniu „wykonawczym” do kpk prawodawca posługuje się sformułowaniem „poczta”, co interpretowane jest często w taki sposób, że operatorem uprawnionym do doręczania tego rodzaju korespondencji jest jedynie operator publiczny, którego potocznie i zwyczajowo określa się mianem „poczty”. Słowo „poczta” zarezerwowane jest ustawowo (zob. Prawo pocztowe) dla oznaczenia znaków opłaty pocztowej (znaczków pocztowych) emitowanych przez operatora publicznego. Pocztą natomiast, a więc instytucją zajmującą się obrotem przesyłek są również, obok operatora publicznego, operatorzy niepubliczni; a więc sytuacja nie jest już tak jednoznaczna. Oczywiście na rzecz operatora publicznego przemawia zdecydowanie zapis Prawa pocztowego wskazujący na to, że tylko potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej wydane przez placówkę operatora publicznego ma moc dokumentu urzędowego. Korzystne dla operatora publicznego jest i to, że sąd bierze pod uwagę datę nadania korespondencji jeżeli korzystamy z jego usług, a dla przesyłek nadawanych za pośrednictwem operatorów publicznych dopiero datę doręczenia.
 
Rafał Zgorzelski

powrót
drukuj

Z kraju i ze świata

TNT Express uruchamia Centrum Usług Wspólnych w Polsce więcej
Zakupy online: liczy się bezpieczeństwo i czas dostawy więcej
Lewiatan, Polska Rada Biznesu i BCC stają w obronie PGP więcej
Poczta Polska z neokartkami na Dzień Kobiet więcej
Z gitarą na pokładzie więcej

Forum

Zaopatrzenie w centrum Bydgoszczy ankieta 2014-06-01
13:32:08
Brokerzy kurierów 2014-09-25
16:38:19
Doręcze.pl 2014-06-20
22:06:42
Poszukuje kurierów do wspołpracy 2014-01-08
21:23:43
Paczka 2014-06-20
22:09:51

ROZMOWA Z

Takich studiów jeszcze nie było! - rozmowa z dr. Rafałem Zgorzelskim

Sonda - zabezpieczenia

W chwili obecnej nie dysponujemy żadnymi ankietami.
© 2010. All right reserved.
CMS
Realizacja: Ideo Powered by: Edito